Eglise Notre-Dame-de-l’Assomption

Vroeger was het een kerk ter ere van Sint-Michiel de Aartsengel; het oude deel, waarvan de bouwdatum onbekend is, bestaat uit een klokkentoren, koor en sacristie.
De beslissing om de kerk te vergroten, die gebeurde op wens van de bewoners tijdens de pestepidemie van 1630, werd op 4 juni 1675 gemeenschappelijk genomen door pastoor Monod, burgemeester Boisson en de bisschop. Het gebouwd werd eigenlijk volledig herbouwd vanaf de twee grote pijlers onderaan de klokkentoren en de zijpoort aan de andere kant. Het koor zelf werd grondig herbouwd; de aannemer, Dominique Blanc, was een inwoner van Suse; de architect een kapucijn met de naam Boch. Het gewelf moet worden uitgevoerd in tufsteen. Het werd voorzien dat de werkzaamheden twee jaar zouden duren voor een overeengekomen prijs van 2.300 Savoyaanse florijnen (een arbeider verdiende toen per dag 1 florijn). De kerk werd echter pas voltooid op 18 juni 1680, ditmaal ter ere van Maria-Hemelvaart. Ze is opgebouwd uit een enkel schip, gericht naar het oosten; het gewelf is versierd met medaillons en stucco.
De gevel wordt gekenmerkt door een portaal in tufsteen met een monumentale romaanse boog, een overspannen opening, gedragen door twee pilasters met een Dorische kroonlijst en een gebroken fronton. Het altaarstuk wordt vermeld in een bestek van 3 februari 1715 en kostte 3.800 florijnen (beeldhouwer: Etienne Jomard de St Jean). Het onderscheidt zich door zijn halfronde vorm en twee verdiepingen met gecanneleerde Korinthische zuilen. Centraal kunt u twee schilderijen bewonderen van L. Dufour, waarvan een de tenhemelopneming voorstelt en het andere Sint-Michiel die een duivelse draak verslaat. De spits werd vernield tijden de Franse Revolutie